Geschiedenis
De geschiedenis van volkstuinvereniging Frankendael
Onze tuinvereniging is een afsplitsing van volkstuinvereniging Linnaeus. Deze vereniging werd op 27 februari 1929 opgericht door fabrieks-, haven- en spoorwegarbeiders. De oppervlakte van hun tuinen varieerde van 150 m2 tot 1000 m2 . Vanaf 1932 was de vereniging gevestigd aan de Oosterringdijk. Op die plek zat onze tuinvereniging van 1972 tot en met 1999.
Op 16 oktober 1970 werd het terrein langs de Oosterringdijk bestemd voor het Wetenschappelijk Centrum Watergraafsmeer. In gedeeltes werd de pacht opgezegd, met een opzegtermijn van een jaar. Een groot deel van het complex moest wijken voor de nieuwbouw. De tuinders van Linnaeus kregen een terrein aangeboden in Driemond. Velen pakten hun boeltje en tuinierden verder in Driemond. Ruim 200 tuinders mochten blijven op een deel van het terrein. Door hen is Volkstuinvereniging Frankendael op 12 december 1972 opgericht.
Vanaf 1994 werd duidelijk dat ook de laatste tuinen aan de Oosterringdijk het veld moesten ruimen. Verschillende tuinders hebben steeds weer bij de politiek aan de bel getrokken voor een plek om de vereniging voort te kunnen zetten. De gemeente heeft toen de zorg voor de tuinders van Frankendael van (het toenmalige) stadsdeel Watergraafsmeer overgenomen en een nieuwe locatie gezocht. Dit werd Driemond, naast de tuinders die 25 jaar eerder de stap hadden gemaakt van de Oosteringdijk naar Driemond. Er kwam ook een plan voor kant-en-klare tuinhuisjes voor minder mobiele tuinders die in de stad moest blijven. Men lonkte naar het landgoed Frankendael in de Watergraafsmeer. Uiteindelijk werd het de oude atletiekbaan, waar vanaf 2000 de minder mobile frankendalers verder gingen onder de naam: Hof van Eden.
In de zomer van 1999 konden de eerste tuinders gebruikmaken van hun tuinen in Driemond. De werkgroepen water en elektriciteit zetten zich in voor water in de winter en stopcontacten in ieder huisje. Pure luxe. De huisjes van Frankendael in Driemond werden ook ruimer dan bij de meeste Amsterdamse tuinverenigingen, met 30 m2 huisoppervlak en een veranda van 10 m2. Na het zetten van de huisjes ontstond er binnen de vereniging discussie: wel of geen verenigingsgebouw. Een aantal tuinders vond een verenigingsgebouw te duur in onderhoud en gebruik. In de hoop dat het gebouw zichzelf zou gaan bedruipen, is het er toch gekomen.
In augustus 2000 was het terrein officieel nog van Staatsbosbeheer. Sindsdien is het terrein in erfpacht gegeven aan Stadsdeel Zuidoost. Volkstuinvereniging Frankendael zou het op haar beurt gaan huren van Stadsdeel Zuidoost. De gemeente, die de taak op zich had genomen een nieuw terrein voor de tuinders van Frankendael beschikbaar te maken, was verantwoordelijk voor de inrichting van het terrein. Maar bestuur en leden waren niet tevreden over de oplevering. Op 9 augustus 2000 sprak het bestuur met een delegatie van de gemeente en gaf aan in het bijzonder niet tevreden te zijn over de aanleg van de paden en de afwatering. In 2002 kwam een onafhankelijk onderzoeksbureau ook tot de conclusie dat bij de aanleg van het terrein onvoldoende naar de noodzakelijke afwatering was gekeken. Deze kwestie is tot op de dag van vandaag niet helemaal afgerond. Iedereen hoopt dat de nieuw aan te leggen paden met drainage de problemen op gaan lossen (medio 2009).
Aan de verfraaiing van het terrein werd wel met succes gewerkt. In 2003 gaf het bestuur aan Marleen van Tilburg, van Rapunzel Tuinen, opdracht om een plan te maken voor het algemene gedeelte van het complex. Haar ontwerp werd met instemming door de leden ontvangen en door het Groot Groen Overleg uitgevoerd. En zo wordt onze vereniging steeds mooier en groener.
Samenvatting op basis van een uitgebreid archiefstuk van Nelie Kwekkeboom
Het hele artikel is te vinden in het ledengedeelte van de site. Klik op het pijltje voor het hele artikel 